13 Mac: Artikel oleh Tun M melalui blognya chedet ni sempat tersiar 30 minit je, lepas tu telah di hack. 

1.  UMNO telah mengadakan majlis penerangan tertutup yang dihadiri oleh sebahagian dari Ketua-Ketua Bahagian pada 8 Mac. Keputusan majlis mengikut akhbar ialah menyokong penuh Presiden parti.

2. Tidak diketahui tentang penjelasan oleh Presiden berkenaan kontroversi 1MDB, yang sedang dibincang dengan meluas oleh rakyat. Bahawa perkara ini dibawa oleh parti lawan, justeru itu ia adalah fitnah belaka tidak mencukupi untuk rakyat menolak tuduhan-tuduhan berkenaan 1MDB.

3. Rakyat masih tidak puas hati berkenaan 1MDB. Mereka bincang perkara ini dimana sahaja. Jika mereka tidak puas hati dan tidak sokong Barisan Nasional (BN) dalam PRU akan datang, BN mungkin kalah. Dan jika BN ditolak, sokongan kepada Presiden oleh pemimpin bahagian UMNO tidak lagi bermakna.

4. 1MDB bukan buat hutang biasa seperti Kerajaan yang biasanya berjumlah hanya ratusan juta sahaja. 1MDB telah hutang berbillion Ringgit. Walaupun 1MDB bukan Kerajaan tetapi ia adalah badan yang ditubuh dan dimiliki oleh Kerajaan sepenuhnya dengan modal sebanyak 1 juta Ringgit. Ada juga jaminan oleh Kerajaan terhadap beberapa hutang 1MDB. Oleh itu Kerajaan tidak boleh dakwa bahawa ini masalah syarikat dan bukan masalah Kerajaan.

5. Kerajaan sudah melantik Auditor General untuk memeriksa akaun 1MDB. Tetapi ini tidak akan menjawab banyak soalan yang telah dikemukakan dan dibincang oleh rakyat.

6. Dakwaan-dakwaan yang telah dibuat terhadap 1MDB bukan berbentuk tuduhan melulu. Ia disertai dengan fakta yang jelas, iaitu jumlah hutang, siapa yang mengurus, siapa yang menerima wang berbillion Ringgit, pelaburan yang dibuat, dimana wang ini disimpan, dalam bentuk apa.

7. Nama Jho Low disebut berkali-kali. Demikian juga nama-nama syarikat miliknya. Tuduhan dibuat berkenaan dengan pembelian rumah mewah olehnya di London, New York dan Holywood. Lepas itu rumah dijual

Hakim Datuk Alizatul Khair Osman Khairuddin memutuskan bahawa kerusi itu kosong selepas penyandangnya Datuk Abu Hassan Sarif tidak menghadiri dua persidangan DUN tahun ini.

Berikutan keputusan Mahkamah Tinggi itu, Abu Hassan akan dihalang daripada menghadiri persidangan DUN esok.

Dalam keputusannya, Hakim Alizatul menegaskan bahawa Suruhanjaya Pilihan Raya (SPR) bertindak secara tidak wajar dan keputusan suruhanjaya itu bahawa Abu Hassan masih merupakan wakil rakyat bagi Kota Siputeh dan kerusi DUN itu tidak kosong, perlu dibatalkan.  Seterusnya Baca disini .....

Mungkin kena renung kembali kat mana silapnya. YB Datuk Abu Hassan ni pun bukannya baru dlm DUN, kenapa masih tak tahu prosedur. Mungkin ada hikmahnya diputuskan begini.

Oleh Zaini Hassan

MINGGU lepas saya berehat daripada menulis kolum ini, maka ramailah yang menghubungi saya bertanyakan mana pergi Cuit? Saya berkata saya mahu bebaskan fikiran saya daripada isu-isu yang tengah panas ketika itu

- dalam kain Pas yang sudah mulai terbuka sedikit demi sedikit, isu Dr. Asri - yang semalam dalam akhbar, khabarnya dia mahu masuk politik? Gambar beliau yang disiarkan dengan Nik Aziz mungkin memberi jawapannya? Isu bai'ah dalam Pas dan lain-lain lagi.

Pendek kata macam-macam isu di Malaysia ini. Lepas satu, satu. Ada yang berkata isu perpecahan Pas baru-baru ini yang dicuit oleh Prof. Dr. Aziz Bari 'sengaja' dibuat beliau bagi mengalihkan perhatian rakyat ketika itu daripada kemelut meruncing dalam PKR dan isu Anwar Ibrahim. Saya tidak tahulah sejauh mana hubungan akrab Aziz dengan Anwar dan PKR, tapi setelah tulisannya mengenai soal 'Team Hadi' dan 'Team Nik Aziz' dalam Pas itu meletup, maka isu dalam kain PKR sudah hilang dalam media. Maka selamatlah PKR (sebentar).

Percaya atau tidak, inilah kuasa media. Merekalah yang menggerakkan (maneuvering) sesuatu isu itu ke arah mana ia mahu dibawa. Media sebenarnya ialah 'agenda setter' (penentu agenda). Dalam kajian kewartawanan itulah pun antara peranannya. Tapi, media juga boleh dimanipulasi, jika orang yang mahu mempergunakannya itu bijak, seperti Aziz Bari (mungkin).

Namun, oleh kerana Malaysia ini penuh dengan warna-warninya, pembaca kita sebagai pembeli juga sebenarnya mahukan isu-isu seperti itu - sebagai modal bagi mereka berborak di kedai-kedai mamak malam nanti!

TOLAK ke tepi dulu soal itu, minggu ini, kita akan membincangkan satu isu yang serius melibatkan satu kumpulan perkhidmatan awam yang tertua di Malaysia. Ia adalah Perkhidmatan Tadbir Awam Negeri Kedah atau lebih terkenal dengan panggilan ringkas KCS (Kedah Civil Service).

Memetik kata-kata rakan penulis pak Kadir Jasin dalam blognya akadirjasin.blogspot.com/akadirjasin.com mengenai KCS ini, beliau berkata: "Ia diasaskan oleh kesultanan Kedah lama sebelum British kononnya membawa sistem pentadbiran awam ke Tanah Melayu. Sebab itulah taat setia kepada Raja menjadi tonggak KCS. Kalau zaman saya lepas sekolah dulu, jadi pegawai KSC gerenti dapat bini cantik. Semua nak jadi DO, ADO dan 'Raja Tanah' - Pegawai Pemungut Hasil Tanah."

Uniknya KCS ini, hanya anak negeri sahaja yang boleh menjawat jawatan dalam Perkhidmatan Awam Negeri Kedah. Kini dengan naiknya kerajaan Pas, maka soal lantikan, kenaikan pangkat, skim gaji dan peruntukan dikuasai oleh kerajaan baru itu. Selain Kedah, hanya tiga negeri lain yang mengamalkan sistem seperti itu iaitu Johor, Kelantan dan Terengganu. Lain-lain negeri pegawai-pegawainya adalah pegawai persekutuan atau PTD yang boleh ditukar di kalangan negeri-negeri tersebut atau balik ke Persekutuan.

Tahun ini KCS genap berusia 100 tahun. Sejak 100 tahun lalu, sehinggalah ke tahun lalu, ia berkhidmat di bawah kerajaan negeri yang menaungi Pusat dan Persekutuan.

Aliran pemikiran pegawai-pegawai KCS ini juga sealiran dan berkiblatkan Pusat dan Persekutuan, walaupun ia bukan pegawai yang didatangkan dari situ. Peruntukan atau arahan-arahan dari Pusat akan terus sampai kepada mereka untuk dilaksanakan.

Selepas pilihan raya umum ke-12 tahun lalu, pegawai-pegawai KCS ini (tiba-tiba) berada di bawah pemerintahan yang didokong oleh parti pembangkang iaitu, Pas.

Pegawai-pegawai KCS itu kini berada dalam kecelaruan. Hubungan mereka dengan kerajaan Pusat telah terputus. Mereka semacam anak ayam kehilangan ibu. Masing-masing merasakan mereka sudah mulai terpinggir?

Perlu diingat peranan pegawai-pegawai ini amat penting kerana merekalah jentera yang turun ke bawah bertemu rakyat dan menyampaikan amanat kerajaan kepada rakyat. Hati pegawai-pegawai ini perlu dijaga, kebajikan mereka juga perlu dijaga. Bak kata pepatah moden ''jika penyapu yang diberi, maka penyapulah yang akan diterima.''

KCS ini amat strategik dari segi perancangan antara kerajaan (politik) dan pentadbiran awam. Jika orang politik (kerajaan) tidak menjaga mereka dengan baik, kuasa kakitangan awam ini boleh menentukan untung nasib kerajaan itu. Contohnya, menurut kajian bukan ilmiah, didapati jatuhnya negeri Kedah, Pulau Pinang, Selangor, Kelantan dan Wilayah Persekutuan ada kaitan sedikit sebanyak dengan peranan dan pengaruh kakitangan awam.

Dalam konteks Kedah, reaksi segera Pusat selepas kejatuhan negeri itu ialah ditubuhkan Jabatan Pembangunan Persekutuan (JPP) bagi memastikan agihan dan projek pembangunan kerajaan Pusat dapat disalurkan tanpa ada diskriminasi atau diambil kesempatan oleh kerajaan negeri pembangkang.

Namun wujud satu senario yang serius di mana peranan KCS contohnya institusi yang dihormati rakyat, DO atau Pegawai Daerah (perlu disebut: DO ini juga ialah Pegawai Pengurus (RO) dalam satu-satu pilihan raya), Majlis Pihak Berkuasa Tempatan (PBT), Pejabat Tanah dan hubungannya dengan kerajaan Pusat seperti telah terputus.

Menurut seorang pegawai tinggi kerajaan Kedah: ''Baru setahun bertukar kerajaan, KCS seakan terpinggir, tidak dipedulikan lagi.''

Persepsi ini diburukkan lagi melalui tanggapan sesetengah wakil rakyat UMNO bahawa kononnya KCS kini mulai beralih arah dengan menyokong kerajaan pembangkang Pas. Walhal apa yang berlaku menurut pegawai itu ialah: ''pendekatan politik dan 'political engagement' antara UMNO, BN dan kerajaan Pusat dengan KCS kini jauh kosong dan menyebabkan KCS hilang arah.

''Orang UMNO dan BN dan Pusat mulai menjauhkan diri daripada kami dan bukan sebaliknya. Persepsi orang-orang ini adalah salah, meleset dan mengelirukan kerana sejak PRU 1959 sehingga 2008, keupayaan BN memerintah Kedah bukankah akibat dokongan dan hasil kerjasama dan sumbangan daripada KCS?

''Kenapa isu ini dialihkan, sedangkan faktor kekalahan BN dalam PRU 2008 adalah akibat sumbangan daripada banyak petunjuk-petunjuk lain,'' katanya kepada saya baru-baru ini.

Ternyata kekecewaan pegawai-pegawai KCS ini adalah nyata dan benar. Jika pihak-pihak tertentu tidak melakukan sesuatu dengan cepat, UMNO dan BN jangan harap untuk mendapatkan semula Kedah.

Contoh yang nyata ialah Kelantan. Selepas Pas memerintah negeri itu selepas Pilihan Raya Umum 1990, Perkhidmatan Awam Kelantan (Kelantan Civil Service) yang berkhidmat dengan setia selama 18 tahun di bawah BN diketepikan dengan tertubuhnya Jabatan Pembangunan Persekutuan (JPP), sama seperti JPP di Kedah.

Hubungan pegawai-pegawai Kelantan dengan Pusat terputus sama sekali. JPP telah 'memutuskan' hubungan itu. Pegawai-pegawai awam Kelantan dianggap musuh kepada Pusat dan tidak boleh dipercayai lagi. Hasilnya, Pas kekal memerintah negeri itu 19 tahun sehingga kini.

Sebenarnya apabila kerajaan Pusat merasmikan bangunan baru Jabatan Pembangunan Persekutuan di Alor Setar tidak lama dulu, kerajaan Pas ketawa besar kerana mereka berasakan pegawai-pegawai KCS akan terputus hubungan sama sekali dengan Pusat. Itulah yang mereka mahu bagi membolehkan mereka memanjangkan tempoh pemerintahan negeri itu.

Pas Kedah sebenarnya belajar dari Kelantan. Apabila JPP ditubuhkan, secara automatik cengkaman mereka ke atas kakitangan awamnya menjadi lebih kuat. Perkhidmatan awam berdiri teguh di belakang kerajaan Pas dan menyerahkan taat setia kepada mereka. Pas sedar bahawa kuasa kakitangan awamlah yang akan menentukan kesinambungan pemerintahan mereka.

Oleh itu, UMNO dan BN haruslah berfikir caranya untuk menguasai semula hati pegawai-pegawai dan kakitangan KCS ini secara langsung dan tidak langsung.

Apabila Dr. Siti Mariah Mahmud, Ahli Parlimen Kota Raja menyelar ahli-ahli UMNO yang kurang senang dengan tindakan AJK Masjid Ar-Rahimiyyah, menjemput ADUN Kota Raja, Dr.Xavier ke ruang solat masjid berkenaan untuk memberi kata-kata aluan sebagai tidak memahami hukum-hakam agama, Dr. Siti Mariah sendiri sebenarnya mendedahkan dirinya yang cukup baghal dalam hukum-hakam agama, terutama bab-bab yang berkaitan adab memasuki masjid atau lebih tepat lagi ruang solat di masjid.

Dengan alasan yang diberikan adalah berdakwah, ternyata Dr.Siti Mariah memilih untuk memancung kepalanya sendiri kerana alasan tersebut tidak mempunyai nas, dalil mahupun usaha zahir daripada pihak PAS sebaliknya sekadar kosmetik untuk menghalalkan perbuatan mereka.

Apakah Dr.Siti Mariah ingin mengatakan bahawa ulama-ulama muktabar yang melarang golongan kafir memasuki masjid sebagai UMNO juga? Atau Dr.Siti Mariah sebenarnya hanya memilih untuk mengikut pandangan ulama-ulama yang sealiran dengan perjalanan nafsu dan siasah parti politik yang diwakilinya?

Sebenarnya wujud perbezaan pendapat yang amat ketara dari kalangan ulama dalam masalah ini selain daripada kesepakatan para ulama tentang pengharaman golongan kafir daripada memasuki Masjidil Haram di Makkah kecuali atas perkara-perkara tertentu seperti darurat, meminta air dan sebagainya.

Ulama-ulama mazhab Hanafi mengharuskan orang bukan Islam masuk ke masjid bersandarkan kepada riwayat tentang Bani Thaqif dan Thumamah bin Uthaal.

Ulama-ulama mazhab Syafie pula mengharuskan orang bukan Islam memasuki masjid dengan keizinan orang Islam melainkan Masjidil Haram dan semua masjid yang berada di Tanah Haram. Ini juga merupakan satu riwayat daripada Imam Ahmad dan sebahagian ulama mazhab Hambali menyatakan inilah pandangan mazhab Hambali.

Imam Ahmad berpandangan bahawa haram orang yang bukan Islam memasuki masjid menerusi salah satu daripada riwayat daripadanya. Antara hujahnya, jikalau orang berhadas, berjubub dan wanita haid dilarang daripada menetap di dalam masjid, maka orang musyrik yang sememangnya berhadas itu lebih utama untuk dilarang.

Manakala pandangan ulama-ulama Mazhab Malik pula, mengharamkan orang bukan Islam daripada memasuki masjid melainkan jikalau ada keperluan.

Perbezaan pandangan ini merupakan satu hikmah daripada Allah Taala untuk hamba-hamba-Nya yang menyahuti seruan Islam dan berkalimah toiyibbah. Apabila golongan seperti Dr.Siti Mariah Mahmud menyatakan, golongan yang tidak sealiran pandangan dengannya sebagai jahil dalam hal hukum-hakam agama, sesungguhnya dia sendiri yang sangat jahil. Dalam hal ini, Dr.Siti Mariah seharusnya menyediakan hujahnya dan bersedia untuk mendengar hujah daripada golongan yang mengadu kepada JAIS tentang penyelewengan kuasa AJK Masjid Ar-Rahimiyyah. Bukan setakat mematikan mereka dengan hujah jahil ilmu.

Manakala golongan UMNO yang membuat aduan dan tidak senang dengan kehadiran Dr.Xavier di ruang solat masjid berkenaan, juga seharusnya menyediakan hujah-hujah bersandarkan dalil dan nas, bukan setakat berpegang kepada pandangan orang ramai atau majoriti seperti yang termaktub dalam rukun DEMOKRASI BERPARLIMEN.

Dr.Siti Mariah mempunyai ruang yang mencukupi untuk memberikan dalil-dalil tentang kebenaran orang bukan Islam berada di ruang solat untuk memberi ucapan yang sudah pastinya berkisar tentang hal-hal politik setempat menerusi blognya.... http://drsitimariah.blogspot.com/

Depakata bertuah sungguh PAS mendapat barisan kepimpinan Muslimat yang amat SETIA kat parti.Ketua Dewan Muslimat bersetuju bahawa amalan bai'ah itu dapat menguatkan azam pemimpin Pas yang menang pilihan raya untuk terus komited kepada perjuangan parti.Bagaimana pulak nasib isteri-isteri YB PAS tersebut?adakah mereka merelakan diri mereka menjadi galang ganti kepada kuasa politik yang PAS terlalu dahagakan selama ini?Ketua Dewan Muslimat PAS jugak berkata "Kami sangat setuju dengan bai'ah ini, ikrar ini bukan bermakna mereka tidak sayang tetapi satu istiqamah terhadap parti, perjuangan ini satu amanah."Bagaimana mereka kasihkan isteri, begitu juga mereka perlu kasih parti... sama kasihnya," naib Ketua Dewan Muslimat pula kata dengan amalan tersebut menjadikan wakil rakyat Pas lebih menyayangi isteri serta tidak berani memungkiri janji yang mereka ikrar sendiri.

Depakata memang macam ni lah contoh isteri-isteri orang PAS yang sentiasa redha dengan tindakan suami mereka yang tersangat bijak perjuangan. Depakata baguih jugak masa bai'ah tu dilafazkan ayat yang berbunyi "isteri-isteri",sekurang-sekurangnya,semua isteri YB PAS tu termasuk dalam senarai,kalaulah depa sebut isteri saja,isteri yang nombor berapa agaklah yang bakal menjadi mangsa kan?

by Tengku Razaleigh Hamzah

I wish to thank the Perak Academy for giving me this privilege to address you at a time when the State of Perak is at its defining moment to claim its right to constitutional democracy. Malaysians who are committed to making constitutional democracy an indivisible part of our political culture are watching your unfinished journey.

The Perak constitutional crisis tells us that democracy is not a ready-made formula or a predestined political system which will fall automatically out of a written constitution. It must be written in the hearts of citizens, promoted by their understanding of it, and safeguarded by their commitment to defend it. That is the forewarning provided by the Perak constitutional crisis. Our challenge is now the future of democracy in Malaysia.

Over the last decades we have seen a decline in public morality and democratic values. We have been sleepwalking through a general economic prosperity while our public and democratic values have declined. We have let the crass pursuit of the symbols of development blind us to real losses in the institutional foundations of our country.

Ethnic interest, corruption and money as a means of maintaining power make a very dangerous mix. This combination poses a threat more dangerous than any other form of subversion to our nation's cohesion.

Recent history, from Bosnia to Sri Lanka, are examples of what can happen if we politicise ethnicity above national cohesion. The more each ethnic group tries to maximise its own benefit, the wider we are separated, the greater is the tension. The question we all need to seriously ask as we contemplate the future of democracy in our country is whether there can be a future for democracy if we maintain the politicisation of ethnicity as we have done in the past.

This is not to say that as a result of our history and of colonial political economy, that we do not have serious imbalances in our economy that can cause ethnic tension. The economic division along ethnic lines, the income gaps, the lack of confidence in entrepreneurship, and an unequal sense of well-being and empowerment are partial consequences of our political and economic history. However, these problems, perceived or factual, cannot be solved by applying policies in a way that further ethnicises our political economy. I believe the causes and consequences of these economic imbalances must be addressed and legislation can and should be introduced to eliminate unfair trade practices without politicising ethnicity.

Trade with buyers and suppliers from around the world on Alibaba.com!

In 1971, when democracy was restored, there was an earnest search for a new political economy initiated by the then political leadership. This effort was encapsulated in the 2nd Malaysia Plan:

“National unity is the over-riding objective of the country. A stage has been reached in the nation's economic and social development where greater emphasis must be placed on social integration and more equitable distribution of income and opportunities for national unity.”

It went on to state:

“The quest for national identity and unity is common to many countries, especially new and developing countries. This search for national identity and unity involves the whole range of economic, social and political activities, the formulation of educational policies designed to encourage common values and loyalties among all communities and in all regions; the cultivation of a sense of dedication to the nation through services of all kinds, the careful development of a national language and literature, of arts and music, the emergence of truly national symbols and institutions based on culture and tradition of society.”

The basic point is emphasised in the Rukun Negara:

“... from these diverse elements of our population, we are dedicated to the achievement of a united nation in which loyalty and dedication to the nation shall over-ride all other loyalties.”

We were inspired by the conviction that out of our diversity we would have the flowering of the Malaysian genius.

The same political parties but a different leadership were in power then. Those that succeeded them, for whatever reasons, appear to have lost sight of this pledge to the peoples of Malaysia. Meaningful debate in political parties, Parliament, and the media shrank while the moral authority of the democratic process declined.

We saw reversals to democracy such as the widening of the Official Secrets Act and the Printing and Publications Act. The public values that underpin the rule of law were replaced by authoritarian rule by law. Democratic means of challenging this legislation were closed off as we began to lose the separation of powers, and we lost the freedom of the press envisaged in Article 10 of the Constitution. A free press and an independent judiciary are necessary elements of a healthy democracy. Power over the party, Parliament, the judiciary, the civil service, the financial institutions and the media became concentrated in the hands of the Prime Minister.

We must be worried that a generation after these words were spoken in Parliament we have not put a stop to the politicisation of ethnicity. It is now an institutionalised part of our political culture, and there are those who think, contrary to the spirit of the Rukun Negara, that it should be permanent. We shall never attain true cohesion, our constitutional democracy shall not attain its full flower, and will continue to fail to attain our economic potential, so long as we cling to an ethnicised politics.

We need a new politics. We must stop the politicisation of ethnic differences that makes us forget our shared past, present and future. We need national unity based on a new politics. I do not mean unity under the dominance of one party or subservience to any group class or caste, but unity that each Malaysian can stand up and own, promote and defend. Our unity must be based on a national ethos strong and open enough to support unity and genuine democratic process. This can only be based on universal principles.

I am not proposing anything new. We need a rebirth of the ideals of the Rukun Negara. However at this stage in our history the very thing that stands in the way of that rebirth is our system of political parties. It is clear that our entire system of political parties has had its day. Weak and tainted leadership on all sides is but a symptom of a system-wide failure. The parties have become increasingly irrelevant to our young and vibrant population. Much as some of us would just like to forget about these tired parties and carry on with our lives, however, we cannot leave them to their own devices. We are in our present troubles because of a failure of our parties, and reform must begin with those parties.

Constitutional democracy relies on a healthy system of political parties alongside independent courts and free newspapers. We cannot build an advanced economy and a prosperous society on a swamp of morally and intellectually bankrupt political parties.

Our political parties will not reform of their own accord. The people must demand it. In the spirit of the Rukun Negara, we need a movement embraced by people at all levels and from every quarter of our rakyat, to establish a national consensus on how our political parties should conduct themselves from now on. That consensus should include the following:

1. All political parties are required to include in their constitutional objectives the equality of citizenship as provided for in the Federal Constitution.

2. An economic and political policy that political parties propagate must not discriminate against any citizen.

3. All parties shall include and uphold constitutional democracy and the separation of powers as a fundamental principle.

4. It shall be the duty of all political parties to adhere to the objectives of public service and refrain from involvement in business, and ensure the separation of business from political parties.

5. It shall be the duty of all political parties to ensure and respect the independence of the judiciary and the judicial process.

6. All parties shall ensure that the party election system will adhere to the highest standards of conduct, and also ensure that the elections are free of corrupt practices. Legislation should be considered to provide funding of political parties.

7. It shall be the duty of all parties to ensure that all political dialogues and statements will not create racial or religious animosity.

8. All parties undertake not to use racial and communal agitation as political policies.

9. To remove and eradicate all barriers that hinder national unity and Malaysian identity.

10. To uphold the federal and state constitutions and their democratic intent and spirit, the rule of law, and the fundamental liberties as enshrined in Part II of the Malaysian Constitution and the Universal Declaration of Human Rights.

Tengku Razaleigh Hamzah delivered this speech at the Perak Academy in Ipoh last Friday (Oct 2nd).